COLUMN: The lying Dutchman

Door Joop Keesmaat op 4 maart 2018

Mijn hele leven heb ik moeten glimlachen over “de politiek” en de laatste weken is dat glimlachen alleen maar toegenomen, met name nu Haagse landelijke politici zich meer-en-meer proberen te profileren in de partij-campagnes voor de komende gemeenteraads-verkiezingen.

In een recente column van Jennifer Lanser pleitte zij al – terecht – voor een totaal uitreisverbod van Haagse politici, omdat gemeenteraadsleden daar meestal meer last dan gemak van hebben.

Één van de mooiste voorbeelden is natuurlijk de reactie van onze premier Marc Rutte op de dubbele leugen van voormalige minister van buitenlandse zaken dhr. Halbe Zijlstra, die simpelweg een waar verhaal van Shell-topman Jeroen van der Veer naar zichzelf toe loog en beweerde, dat hij president Poetin van Rusland had ontmoet in diens “Datsja”, alwaar Vladimir schijnbaar ronduit zijn ambities had uitgesproken om weer een “Groot Rusland” te realiseren.

Na deze twee onbeschaamde leugens kon Zijlstra de spreekwoordelijke biezen pakken, want hij was daar nooit geweest en had gemakshalve het van Shell topman Jeroen van der Veer geleende verhaal ook nog eens volstrekt verdraaid weergegeven. Het waarom ontging ons allen, zelfs Jeroen van der Veer, die de juiste gang van zaken nog even fijntjes in de Nederlandse pers – enigszins gepikeerd – uiteenzette. Eigenlijk wel opvallend – en om te glimlachen – dat juist de partij, die zegt het meeste met het Nederlandse bedrijfsleven op te hebben, onze grootste “multinational” Shell zo veel imago-schade berokkende in een olierijk land als Rusland.

“Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig”, maar het allermooiste is nog, dat onze minister-president Marc Rutte met droge ogen daarna beweerde, dat Zijlstra van hem niet had hoeven op te stappen. “Liegen is immers geen politieke doodzonde”, zei Rutte letterlijk.

Tja, daar sta je dan als goedwillende gemeenteraads-VVD’er, want wat moet je dan nog voor campagne voeren in je eigen gemeente als nota bene het ultieme opperhoofd van je partij én van Nederland zegt, dat liegen in de politiek is toegestaan. “The lying Dutchman” van de VVD en – fatsoenshalve – schrijf ik dat dan nog in enkelvoud.

Ander voorbeeld, waarom Haagse politici zich even niet met de gemeenteraadsverkiezing bezig moeten houden. Onlangs barstte er landelijk discussie los over een “belastingdeal”, die ons koningshuis rond 1970 zou hebben gesloten, wat enkele weken later werd aangewakkerd door de belastingvrije schenking van het landgoed “Eikenhorst” aan onze koning Willem Alexander. Een cadeau(tje) van zijn moeder, wat “onbebouwd” al zo’n 25 miljoen waard is en daar komt de bebouwing dan nog bij.  Schenkbelasting en erfbelasting blijken niet van toepassing te zijn en prompt gingen er weer vele stemmen op om heel voorzichtig te overwegen dat toch eens aan de moderne tijd aan te passen. Dat is eigenlijk niet om te glimlachen, maar de reactie van Gert Jan Segers van de Christen Unie is dat wel; Die argumenteerde zonder blikken of blozen: “Laten we alles maar bij het oude laten, dat is altijd al zo geweest en ik zie geen reden om dat nu te veranderen”.

Kijk, dat is nou – wat ik noem – een doorslaggevend argument om te onthouden. Dat hadden de winkeliers van Kerkbuurt-Oost moeten weten toen de gemeente besloot om auto’s op het achterste gedeelte toe te laten: “Laten we alles maar bij het oude laten, dat is altijd al zo geweest en ik zie geen reden om dat nu te veranderen”.

Daarmee kun je dus werkelijk alles naar je hand zetten of andersom uitleggen en – nu de gemeenteraads-verkiezingen in aantocht zijn – neemt dat hand over hand toe.

Zo heb ik genoten van het “terugkijk”-interview met wethouder Hanny Visser. Natuurlijk heeft zij haar best gedaan als wethouder en natuurlijk gaat daar heel, heel erg veel tijd in zitten. Druk, druk, druk, maar als je dan iets niet goed doet, geef het dan gewoon ruiterlijk toe en draai er niet omheen. Zo las ik in het interview, dat zij er blijkbaar voor gezorgd heeft, dat “de sloopkogel door locatie Lanser is gegaan”. Was dat niet een beetje erg laat, want eerst moest de boel goed in de fik vliegen en toen pas kwam Hanny’s sloopkogel er noodgedwongen aan te pas. Slopen vóór de brand had misschien toch handiger geweest.

Vrijheid van godsdienst is een groot goed in onze democratie. Geen probleem, maar dan bestaat er dus ook de vrijheid om niet-religieus te zijn. Jawel, maar niet na een – overigens fantastisch – baggerfestival, want dat moest nu met een “openbare” kerkdienst afgesloten worden. Waarom eigenlijk, want dat was bij de vorige baggerfestivals toch ook niet zo? Indachtig Gert Jan Segers, zou ik willen zeggen: “Laten we alles maar bij het oude laten, dat is altijd al zo geweest en ik zie geen reden om dat nu te veranderen”.

Wethouder is een zware taak, je moet overal verstand van hebben en altijd naar iedereen luisteren en met iedereen overleggen. En dan toch zeker met je eigen partij en fractiegenoten. En “dat is echt altijd al zo geweest en er is geen reden om dat te veranderen”. Wethouder Hanny brengt dat blijkbaar anders in de praktijk. Daags na het verstrekken van de vergunning voor een rouwcentrum naast een scholengemeenschap, vinden diverse PRO Sliedrecht aanhangers het een bijzonder ongelukkige plek voor een rouwcentrum, waar zeker nog een debat op moet volgen. Tja, wie praat er dan vooraf niet met wie bij PRO Sliedrecht?

Afijn, het zal me dan ook benieuwen of eigenlijk verbazen als de Sliedrechtse bevolking op 21 maart 2018 bij de gemeenteraads-verkiezingen zal zeggen “Laten we alles maar bij het oude laten, dat is altijd al zo geweest en wij zien geen reden om dat nu te veranderen”.

Joop Keesmaat

Joop Keesmaat

Geboren op 3 juni 1952 in Alblasserdam, zoon van een pijpfitter en in 1973 getrouwd met ras-Sliedrechtse Sia Romijn en toen ook verhuisd naar Sliedrecht. Joop is ondernemer in de internationale zeesleepvaart en bijna met pensioen. Qua muziek helemaal  blijven hangen in “the sixties” met een grote voorkeur voor de Beatles en Leonard Cohen, maar

Meer over Joop Keesmaat