3 mei 2015

Verslag van een PVDA-congressganger

“Navelstaren, kop in het zand steken of om je heen kijken? “

 

 

 

 

Op 11 april 2015 werd in Nieuwegein een Poltieke Ledenraad van de PvdA gehouden.
Dat was het eerste congres dat ik – als 63 jarige – ooit heb bijgewoond.
Ik was nooit zo happig op die congressen waarbij gewone leden veelal als klapvee fungeren.
Nu leek het anders te gaan.
Omdat er vooraf een kritisch manifest was geschreven door verontruste leden dacht ik dat er wel eens vuurwerk zou kunnen worden afgestoken .
Daar moest ik eens een keer bij zijn !

 

Het manifest hield in dat de partijtop een aantal zaken wordt verweten :

  • De fractie en de bewindslieden laten te weinig het PvdA-geluid doorklinken
  • Er wordt te weinig geïnvesteerd in de werkgelegenheid
  • Er wordt te weinig terug gezien van ons solidariteitsbeginsel bij werk, zorg, woon- en ouderenbeleid
  • Er wordt te weinig uitgedragen dat er geen nieuwe bezuinigingen moeten komen
  • Er is te weinig aandacht voor de relatie met de samenstelling én de leden.

Ik was het helemaal eens met dat manifest.
Een motie om de partijtop opdracht te geven om de koerst te verleggen werd, als onderdeel van totaal 28 andere moties aangekondigd.

Het congres begon wat rommelig omdat er orde-voorstellen waren en omdat de moties nog niet waren verspreid, maar de voorzitter, oud burgemeester van Alblasserdam Bert Blase,  wist de boel toch heel aardig tot een zekere orde te brengen
Werkelijk Iedereen mocht zijn zegje doen en dat viel me al reuze mee.
Diederik reageerde heel professioneel en bevlogen en wekte, althans bij mij, ook wat meer vertrouwen.
Maar Hans Spekman vloerde iedere kritische spreker.

Hij lijkt zo’n goedige lobbes in zijn trui , maar hij lijkt  wel heel snel persoonlijk geraakt.
Maar goed : na de behandeling van al die andere moties, die ik inmiddels volledig vergeten ben kwam de klapper : motie 23.

De landelijke top werd daarin opgedragen om een aantal acties op touw te zetten, die uiteindelijk moesten uitmonden in een uitzetten van een nieuwe koers. En een congres in januari 2016, waarbij de leden zich kunnen uitspreken of zij de waarden van de PvdA kunnen herkennen in het kabinetsbeleid.
Kortom : de partijtop werd met een dreiging de duimschroeven aangedraaid.

Daar ging Spekman eens goed voor staan.
We gaan toch niet weer navelstaren ?
We hebben pas een discussie gehad over het programma, getiteld Van Waarde! Dat gaan we toch niet weer overdoen met een soort herbezinning of herbronning of hoe je het ook mag noemen ? En Diederik was juist van plan om eens wat meer van zich te laten horen ?En het landelijk bureau WBS gaat binnenkort de plaatselijke afdelingen polsen!
Enz. enz.

Bovendien riep hij de afdelingen op om eerst eens bij zichzelf te rade te gaan. Wat gebeurde er vervolgens ?

Na een korte schorsing besloten  de initiatiefnemers de motie in te trekken! De energie vloeide compleet uit de zaal of in elk geval uit mij.

Niet omdat Spekman ongelijk heeft als het gaat om onze beginselprogramma’s. Wie zit er te wachten op nóg een discussie daarover? Ook heeft hij mijns inziens gelijk met zijn aansporing om plaatselijk actiever te worden.

Maar iedereen moet toch zien dat er iets grondig mis is met het imago van Diederik en zijn fractie? En dat de recente verkiezingen dramatisch zijn verlopen, waardoor het bestaansrecht van de partij ter discussie staat?

Ik vind dat het congres – en dus ook ik – met het voor kennisgeving aannemen van het intrekken van de motie, de kop in het zand steekt .

Maar ik was daar niet als afgevaardigde van Sliedrecht. Ik was – en dat mag ook – daar alleen maar als enkelvoudig lid van de PvdA.

Wat vinden jullie als Sliedrechtse PvdA leden ? Wat is de toekomst voor de PvdA op landelijk en plaatselijk niveau ? Het Tweede Kamerlid Lutz Jacobi, een van de ondertekenaars van de motie,  die ik in de pauze sprak, wil best eens naar Sliedrecht komen om daarover met ons te spreken.

April 2015,
Johan Lavooi.